CXXVII

E bukur s'quhej ngjyrë e zezë dikur,

Edhe kur ish, të bukur nuk e çmuan,

E zeza ka tani dhe hir, dhe nur,

Gjersa me turp të bukurën mbuluan.

Qëkur çdokush si do ndryshon Natyrën

Dhe fsheh me ngjyra fallso çdo shëmtim,

Të bukurës ia ndotën krejt fytyrën,

Ajo u nxi e humbi çdo nderim.

E dashura ime dhe flokët edhe sytë

Prandaj i ka të zinj e të vajtuar,

Ata sikur po mbakan zi të dy

Për bukurinë aq keqas të poshtëruar.

Asaj kaq shumë i shkon ky petk i zi,

Sa thua tjetër s'ka më bukuri.

Background music: Bethoven – Appasionata.

Shqipëroi: Cezar Kurti

Copyright©1996 by Kurti Publishing